4 Şubat 2014 Salı

Hüzün Mevsimidir Aslında Kış





En çok kışın özlenir uzaktakiler.
En çok kışın beklenir gelmeyenler.
Kış mevsimi hüzün mevsimidir aslında, kış mevsimi yalnızlık…
Sonbaharın, camdan cama konuşan son kadınları da kapıları pencereleri kapatıp içeri girdiğinde, kapalı kapılar ardında sobalar ateşlendiğinde, işte tam o zaman başlar birilerinin yalnızlık mevsimi…
Ağır ağır hüzün çiselemeye başlar kara bulutlardan. Soğuk, tenine nasıl işlerse; yalnızlık da öyle işler içine.
Ayten Hanım da soğuk bir kış gecesinde bekledi yine her geceki gibi vefasız kızını. Gelmeyeceğini bile bile pencereden ayıramadı gözlerini. Sulu kar vardı dışarıda. Işıkları yanan pencereler, eve yetişmek için koşturan insanlar. Herkesin bir geleni vardı. Herkesin bir beklediği. Bir tek o yalnızdı sanki. Kışın daha zor oluyordu beklemek. Uzun geceler geçmek bilmiyordu. Soğuktu ve onun üşümüş yüreğini ne sobalar ne de kat kat battaniyeler ısıtabilirdi. Kış yalnızlık demekti onun için. Kış hüzün, kış beklemekti…
 10 marifet ve Kartopu'nun birlikte düzenlediği kış temalı yarışma için yaptım bu minyatürü. Her zamanki gibi ilk başta hikaye belirdi kafamda. Kış bana yalnızlığı çağrıştırıyordu ve yalnız bir kadın belirdi bir anda. Yalnız ve yorgundu. Bekliyordu. Gözleri pencerede gelmeyen birini bekliyordu. Hikaye oluşunca gerisi de geldi zaten. Daha önce vurgulamış mıydım bilmiyorum ama benim bütün minyatürlerimde en uzun süreç tasarlama ve hikaye oluşturma sürecidir. Çok önemserim hikayeleri. Bütün çalışmalarımın anlattığı bir şey vardır. Burada da Ayten Hanım'ın hikayesi vardı. Ve bana birinciliği getirdi. Çalışma sürecinde de motivasyonum yüksekti. Çok büyük bir keyifle çalıştım. 10 Marifet ve Kartopu'na çok teşekkür ederim.İşte çalışmamın detayları...

                                  10 Marifet'teki yazım

                                    Yarışma Sonuçları































Hiç yorum yok:

Yorum Gönder